حلول ماه مبارک رمضان بر کلیه ی مسلمانان جهان مبارک مباد

سبز همیشه رنگ انبیا نیست

پرچم روی گنبد طلا نیست

یه موقع هایی رنگ سبزی آشه

یه وقتایی نماد یه کَلاشه

کَلاشی که دروغگویی کارشه

بچّه ی شیطونم هوادارشه

موهاش سفید ولی دلش سیاهه

حتی ثوابشم یه جور گناهه

واسه خودش برو بیایی داره

سر همه می خواد کلاه بذاره

این آقا که قدیما بود دیکتاتور

حالا شده آقای کاندیداتور...!

آدما رو شبیه خر می بینه

خودش رو از نسل بشر می بینه

غافل از اینکه آینه ی خونشون

فکر می کنم دروغ میگه بهشون


ایرانیا هیچ موقع خر نبودن

آدم کور ، آدم کر نبودن

تو مثل اسبی که میون پیستی

برای شرکتای صهیونیستی

دیکتاتوری پیشه نکن مهندس

خونمو تو شیشه نکن مهندس

معلوماتت نم کشیده پیر مرد

رنگ و روتم که روز به روز میشه زرد

حتی نمی دونی تورم چیه

پشت تورم و گرونی کیه


به چند طریق اونو بدست میارن

چجوری توی نمودار میذارن

اون که دروغ میگه خود تویی تو

قبول نداری حرفای خدارو؟

خود خدا گفته دروغگو بده

از صف مردم بهشتی رده

اینا نبود تموم حرفای من

هدفمم نبود فقط گیر دادن

ولی یکم می خواستم آروم بشم

آخه دقیقا مثل یه فشفشم

دیگه برو پیدا نشو دیکتاتور

دلم برات تنگ می شه کاندیداتور

نویسنده مهدی یکی از کاربران

سرکار خانم حاجیه فرشته حشمتیان

 

انتصاب شایسته حضرتعالی به سمت قائم مقام وزیر

 

در انجمن اولیا ومربیان جمهوری اسلامی که نشان از

 

تعهد تجربه وشایستگی جنابعالی است را به محضرتان

 

تبریک وتهنیت عرض نموده برایتان از ایزد منان طلب

 

توفیق مینمایم:

 

مدیریت اصولگرایان شهرستان سرپل زهاب

بسم اللَّه‏ الرّحمن الرّحيم‏

اولاً تبريك عرض ميكنيم اين اعياد بزرگ و پياپى را كه حقيقتاً هر كدامى براى دلهاى شيعيان يك خورشيد فروزنده است، يك شعاع خيره كننده است؛ ولادت حضرت اباعبداللَّه‏الحسين (عليه الصّلاة و السّلام)، ولادت حضرت سجاد (عليه الصّلاة و السّلام) و ولادت حضرت ابى‏الفضل‏العباس (عليه الصّلاة و السّلام). ان‏شاءاللَّه كه بر همه‏ى شماها اين اعياد مبارك باشد. مبارك بودن هم به اين است كه اولاً دلتان ان‏شاءاللَّه شاد باشد، روحتان برخوردار از آرامش و سكينه‏ى الهى باشد، همه‏ى وجودتان سرشار از اعتماد به خدا و توكل به خداى متعال باشد. اگر اينها شد، عيد به طور كامل براى شما مبارك است. سعى كنيم اينها را براى خودمان تدارك ببينيم؛ دلهايمان را شاد كنيم، جانهايمان را از سكينه‏ى الهى برخوردار كنيم، اعتماد به خدا را هم در وجود خودمان روز به روز بيشتر كنيم.

ما به يك قولِ متعارفِ معمولى از سوى آدمى كه كار بدى از او نديده‏ايم، اعتماد ميكنيم؛ قرضى از او ميخواهيم، كارى دست او داريم، او به ما وعده ميكند كه بسيار خوب، من اين كار را براى شما انجام ميدهم. ما معمولاً اعتماد ميكنيم، راه مى‏افتيم مقدمات كار را فراهم ميكنيم، در حالى كه او يك انسانى بيش نيست؛ ممكن است پشيمان بشود، ممكن است كسى بيايد رأى او را بزند، ممكن است فراموش كند، ممكن است آن امكانى كه به وسيله‏ى او ميخواست به ما كمك بكند، از دستش برود؛ ده جور يا ده‏ها جور احتمال تخلف اين وعده هست، ليكن ما اعتماد ميكنيم. خوب، خداى متعال چقدر وعده كرده است به مؤمنين؛ وعده‏ى نصرت، وعده‏ى هدايت، وعده‏ى تعليم؛ «و اتّقوا اللَّه و يعلّمكم اللَّه»،(1) وعده‏ى حفظ و صيانت، وعده‏ى كمك در امور دنيا؛ اين همه خداى متعال به ما وعده كرده. البته اين وعده‏ها مطلق نيست؛ شروطى دارد، شروطش هم خيلى شروط دشوارى نيست، از دست ماها بر  مى‏آيد. دليلش هم اين است كه جاهائى كه به اين شروط عمل كرديم، خداى متعال به ما كمك كرد؛ نمونه‏اش جنگ تحميلى. شما جوانهائى كه دوران جنگ تحميلى را درك نكرديد، بدانيد؛ آن روزى كه جنگ تحميلى شروع شد، همه‏ى صاحبنظران، همه‏ى تحليلگران، همه‏ى نخبگان به طور قاطع ميگفتند صدام در اين جنگ پيروز است و ايران شكست‏خورده است؛ جز يك عده‏ى معدودى، آن كسانى كه به نگاه اسلامى و ايمانى اعتقاد داشتند - نگاه امام به حوادث - آنها نه، آنها در دلشان اميدى بود؛ حالا كم يا زياد؛ بعضى كورسوى اميدى بود، بعضى نه، دلشان روشن بود.

من اين خاطره را بارها نقل كرده‏ام: در روزهاى سوم چهارم جنگ بود، توى اتاق جنگ ستاد مشترك، همه جمع بوديم؛ بنده هم بودم، مسئولين كشور؛ رئيس جمهور، نخست وزير - آن وقت رئيس جمهور بنى‏صدر بود، نخست وزير هم مرحوم رجائى بود - چند نفرى از نمايندگان مجلس و غيره، همه آنجا جمع بوديم، داشتيم بحث ميكرديم، مشورت ميكرديم. نظامى‏ها هم بودند. بعد يكى از نظامى‏ها آمد كنار من، گفت: اين دوستان توى اتاق ديگر، يك كار خصوصى با شما دارند. من پا شدم رفتم پيش آنها. مرحوم فكورى بود، مرحوم فلاحى بود - اينهائى كه يادم است - دو سه نفر ديگر هم بودند. نشستيم، گفتيم: كارتان چيست؟ گفتند: ببينيد آقا! - يك كاغذى در آوردند. اين كاغذ را من عيناً الان دارم توى يادداشتها نگه داشته‏ام كه خط آن برادران عزيز ما بود - هواپيماهاى ما اينهاست؛ مثلاً اف  5، اف 4، نميدانم سى 130، چى، چى، انواع هواپيماهاى نظامىِ ترابرى و جنگى؛ هفت هشت ده نوع نوشته بودند. بعد نوشته بودند از اين نوع هواپيما، مثلاً ما ده تا آماده‏ى به كار داريم كه تا فلان روز آمادگى‏اش تمام ميشود. اينها قطعه‏هاى زودْتعويض دارند - در هواپيماها قطعه‏هائى هست كه در هر بار پرواز يا دو بار پرواز بايد عوض بشود - ميگفتند ما اين قطعه‏ها را نداريم. بنابراين مثلاً تا ظرف پنج روز يا ده روز اين نوع هواپيما پايان ميپذيرد؛ ديگر كأنه نداريم. تا دوازده روز اين نوعِ ديگر تمام ميشود؛ تا چهارده پانزده روز، اين نوع ديگر تمام ميشود. بيشترينش سى 130 بود. همين سى 130 هائى كه حالا هم هست كه حدود سى روز يا سى و يك روز گفتند كه براى اينها امكان پرواز وجود دارد. يعنى جمهورى اسلامى بعد از سى و يك روز، مطلقاً وسيله‏ى پرنده‏ى هوائى نظامى - چه نظامى جنگى، چه نظامى پشتيبانى و ترابرى - ديگر نخواهد داشت؛ خلاص! گفتند: آقا! وضع جنگ ما اين است؛ شما برويد به امام بگوئيد. من هم از شما چه پنهان، توى دلم يك قدرى حقيقتاً خالى شد! گفتيم عجب، واقعاً هواپيما نباشد، چه كار كنيم! او دارد با هواپيماهاى روسى مرتباً مى‏آيد. حالا خلبانهايش عرضه‏ى خلبانهاى ما را نداشتند، اما حجم كار زياد بود. همين طور پشت سر هم مى‏آمدند؛ انواع كلاسهاى گوناگون ميگ داشتند.

گفتم خيلى خوب. كاغذ را گرفتم، بردم خدمت امام، جماران؛ گفتم: آقا! اين آقايان فرماندهان ما هستند و ما دار و ندار نظاميمان دست اينهاست. اينها اينجورى ميگويند؛ ميگويند ما هواپيماهاى جنگيمان تا حداكثر مثلاً پانزده شانزده روز ديگر دوام دارد و آخرين هواپيمايمان كه هواپيماى سى 130 است و ترابرى است، تا سى روز و سى و سه روز ديگر بيشتر دوام ندارد. بعدش، ديگر ما مطلقاً هواپيما نداريم. امام نگاهى كردند، گفتند - حالا نقل به مضمون ميكنم، عين عبارت ايشان يادم نيست؛ احتمالاً جائى عين عبارات ايشان را نوشته باشم - اين حرفها چيست! شما بگوئيد بروند بجنگند، خدا ميرساند، درست ميكند، هيچ طور نميشود. منطقاً حرف امام براى من قانع كننده نبود؛ چون امام كه متخصص هواپيما نبود؛ اما به حقانيت امام و روشنائى دل او و حمايت خدا از او اعتقاد داشتم، ميدانستم كه خداى متعال اين مرد را براى يك كار بزرگ برانگيخته و او را وا نخواهد گذاشت. اين را عقيده داشتم. لذا دلم قرص شد، آمدم به اينها - حالا همان روز يا فردايش، يادم نيست - گفتم امام فرمودند كه برويد همينها را هرچى ميتوانيد تعمير كنيد، درست كنيد و اقدام كنيد.

همان هواپيماهاى اف 5 و اف 4 و اف 14 و اينهائى كه قرار بود بعد از پنج شش روز بكلى از كار بيفتد، هنوز دارد تو نيرو هوائى ما كار ميكند! بيست و نُه سال از سال 59 ميگذرد، هنوز دارند كار ميكنند! البته تعدادى از آنها توى جنگ آسيب ديدند، ساقط شدند، تير خوردند، بعضيشان از رده خارج شدند، اما از اين طرف هم در قبال اين ريزش، رويشى وجود داشت؛ مهندسين ما در دستگاه‏هاى ذى‏ربط توانستند قطعات درست كنند، خلأها را پر كنند و بعضى از قطعات را على‏رغم تحريم، به كورى چشم آن تحريم  كننده‏ها، از راه‏هائى وارد كنند و هواپيماها را سرپا نگه دارند. علاوه بر اينها، از آنها ياد بگيرند و دو نوع هواپيماى جنگى خودشان بسازند. الان شما ميدانيد كه در نيروى هوائى ما، دو نوع هواپيماى جنگى - البته عين آن هواپيماهاى قبلىِ خود ما نيست، اما بالاخره از آنها استفاده كردند. مهندس است ديگر، نگاه ميكند به كارى، تجربه مى‏اندوزد، خودش طراحى ميكند - دو كابينه‏ى براى آموزش و يك كابينه‏ى براى تهاجم نظامى، ساخته شده. علاوه بر اينكه همانهائى هم كه داشتيم، هنوز داريم و توى دستگاه‏هاى ما هست.

اين، توكل به خداست؛ اين، صدق وعده‏ى خداست. وقتى خداى متعال با تأكيد فراوان و چندجانبه ميفرمايد: «و لينصرنّ اللَّه من ينصره»؛(2) بى‏گمان، بى‏ترديد، حتماً و يقيناً خداى متعال نصرت ميكند، يارى ميكند كسانى را كه او را، يعنى دين او را يارى كنند - وقتى خدا اين را ميگويد - من و شما هم ميدانيم كه داريم از دين خدا حمايت ميكنيم، يارىِ دين خدا ميكنيم. بنابراين، خاطرجمع باشيد كه خدا نصرت خواهد كرد.

بعد از آغاز جنگ تحميلى هم ده‏ها بار - حالا اگر ريزهايش را بخواهيم حساب كنيم، بيش از اين حرفها شايد بشود گفت؛ هزارها بار، اما حالا آن رقمهاى درشت را آدم بخواهد حساب كند - ما نصرت الهى را ديديم؛ كمك الهى را ديديم. يكى‏اش همين آمدن اسرا بود. ما حدود پنجاه هزار اسير پيش عراق داشتيم؛ پنجاه هزار. او هم يك خرده كمتر از اين، در همين حدودها، اسير دست ما داشت. منتها فرقش اين بود كه اسيرهائى كه او پيش ما داشت، همه نظامى بودند، اسيرهائى كه ما پيش او داشتيم، خيلى‏شان غيرنظامى بودند. توى همين بيابانها مردم را جمع كرده بودند، برده بودند. من وقتى كه جنگ تمام شد، به نظرم رسيد كه پس گرفتن اين اسيرها از صدام، احتمالاً سى سال طول ميكشد؛ سى سال! چون تبادل اسرا را در جنگهاى معروف ديده بوديم ديگر. در جنگ بين‏الملل، جنگ ژاپن، بعد از گذشت بيست سى سال، هنوز يك طرف مدعى بود كه ما چند تا اسير پيش شما داريم؛ او ميگفت نداريم؛ چك چونه، بنشين برخيز؛ تا بالاخره به يك نتيجه‏اى ميرسيدند. بايد صد تا كنفرانس گذاشته بشود، نشست و برخاست بشود، تا ثابت كنيم كه بله، فلان تعداد اسير هنوز باقى‏اند؛ آن هم قطره چكانى. صدام اينجورى بود ديگر؛ آدم بدقلق، بداخلاق، خبيث، موذى، هر وقت احساس قدرت كند، حتماً قدرت‏نمائى‏اى از خودش نشان بدهد؛ اينجور آدمى بود؛ صدام طبيعتش خيلى طبيعت پستِ دنى‏اى بود. آدمهاى پست و دنى هرجا احساس قدرت بكنند، آنچنان منتفخ ميشوند كه با آنها اصلاً نميشود هيچ مبادله كرد؛ هيچ. آن وقتى كه احساس ضعف ميكنند، در مقابل يك قويترى قرار ميگيرند، از مورچه خاكسارتر ميشوند! ديديد ديگر؛ صدام به آمريكائى‏ها التماس ميكرد. قبل از اينكه آمريكائى‏ها به عراق حمله كنند - اين دفعه‏ى اخير - التماس ميكرد كه بيائيد با ما بسازيد، همه‏مان عليه جمهورى اسلامى متحد بشويم. منتها شانسش نيامد ديگر كه آمريكائى‏ها از او قبول كنند.

من ميگفتم سى سال طول ميكشد كه اسرا آزاد بشوند. خداى متعال صحنه‏اى درست كرد و اين احمق قضيه‏ى حمله‏اش به كويت پيش آمد، احساس كرد كه اگر بخواهد با كويت بجنگد - البته جنگش با كويت به قصد تصرف كامل كويت بود - احتياج دارد به اينكه از ايران خاطرش جمع باشد؛ اين هم با بودن اسرا امكان‏پذير نيست. اول نامه نوشت به رئيس جمهور وقت و به نحوى به بنده، چون از اين طرف جواب درستى نگرفت، بنا كرد اسرا را خودش آزاد كردن، كه ديگر آنهائى كه يادشان است، يادشان هست. يكهو خبر شديم كه اسرا از مرز دارند مى‏آيند؛ همين طور پشت سر هم گروه گروه آمدند، تا تمام شد. اين كار خدا بود، اين نصرت الهى بود. و ديگر همين طور از اين قضايا تا امروز.

شماها برادران و خواهران عزيزى هستيد. هم آن كسانى كه در حفاظت اينجا يا در تشكيلات ادارى اينجا مشغول خدمتند، هم خانواده‏هايشان؛ خانمهايشان، فرزندانشان؛ پسر و دخترشان. واقعاً داريد خدمت ميكنيد، جاى حساسى هم خدمت ميكنيد. اگر من بخواهم يك توصيه به شما بكنم، آن توصيه اين خواهد بود كه بصيرت خودتان را زياد كنيد؛ بصيرت. بلاهائى كه بر ملتها وارد ميشود، در بسيارى از موارد بر اثر بى‏بصيرتى است. خطاهائى كه بعضى از افراد ميكنند - مى‏بينيد در جامعه‏ى خودمان هم گاهى بعضى از عامه‏ى مردم و بيشتر از نخبگان، خطاهائى ميكنند. نخبگان كه حالا انتظار هست كه كمتر خطا كنند، گاهى خطاهايشان اگر كماً هم بيشتر نباشد، كيفاً بيشتر از خطاهاى عامه‏ى مردم است - بر اثر بى‏بصيرتى است؛ خيلى‏هايش، نميگوئيم همه‏اش.

بصيرت خودتان را بالا ببريد، آگاهى خودتان را بالا ببريد. من مكرر اين جمله‏ى اميرالمؤمنين را به نظرم در جنگ صفين در گفتارها بيان كردم كه فرمود: «الا و لايحمل هذا العلم الّا اهل البصر و الصّبر».(3) ميدانيد، سختى پرچم اميرالمؤمنين از پرچم پيغمبر، از جهاتى بيشتر بود؛ چون در پرچم پيغمبر دشمن معلوم بود، دوست هم معلوم بود؛ در زير پرچم اميرالمؤمنين دشمن و دوست آنچنان واضح نبودند. دشمن همان حرفهائى را ميزد كه دوست ميزند؛ همان نماز جماعت را كه تو اردوگاه اميرالمؤمنين ميخواندند، تو اردوگاه طرف مقابل هم - در جنگ جمل و صفين و نهروان - ميخواندند. حالا شما باشيد، چه كار ميكنيد؟ به شما ميگويند: آقا! اين طرفِ مقابل، باطل است. شما ميگوئيد: اِ، با اين نماز، با اين عبادت! بعضى‏شان مثل خوارج كه خيلى هم عبادتشان آب و رنگ داشت؛ خيلى. اميرالمؤمنين از تاريكى شب استفاده كرد و از اردوگاه خوارج عبور كرد، ديد يكى دارد با صداى خوشى ميخواند: «أمّن هو قانت ءاناء اللّيل»(4) - آيه‏ى قرآن را نصفه شب دارد ميخواند؛ با صداى خيلى گرم و تكان دهنده‏اى - يك نفر كنار حضرت بود، گفت: يا اميرالمؤمنين! به به! خوش به حال اين كسى كه دارد اين آيه را به اين قشنگى ميخواند. اى كاش من يك موئى در بدن او بودم؛ چون او به بهشت ميرود؛ حتماً، يقيناً؛ من هم با بركت او به بهشت ميروم. اين گذشت، جنگ نهروان شروع شد. بعد كه دشمنان كشته شدند و مغلوب شدند، اميرالمؤمنين آمد بالاسر كشته‏هاى دشمن، همين طور عبور ميكرد و ميگفت بعضى‏ها را كه به رو افتاده بودند، بلندشان كنيد؛ بلند ميكردند، حضرت با اينها حرف ميزد. آنها مرده بودند، اما ميخواست اصحاب بشنوند. يكى را گفت بلند كنيد، بلند كردند. به همان كسى كه آن شب همراهش بود، حضرت فرمود: اين شخص را ميشناسى؟ گفت: نه. گفت: اين همان كسى است كه تو آرزو كردى يك مو از بدن او باشى، كه آن شب داشت آن قرآن را با آن لحن سوزناك ميخواند! اينجا در مقابل قرآن ناطق، اميرالمؤمنين (عليه افضل صلوات المصلّين) ميايستد، شمشير ميكشد! چون بصيرت نيست؛ بصيرت نيست، نميتواند اوضاع را بفهمد.

بنده بارها اين جبهه‏هاى سياسى و صحنه‏هاى سياسى را مثال ميزنم به جبهه‏ى جنگ. اگر شما تو جبهه‏ى جنگ نظامى، هندسه‏ى زمين در اختيارتان نباشد، احتمال خطاهاى بزرگ هست. براى همين هم هست كه شناسائى ميروند. يكى از كارهاى مهم در عمل نظامى، شناسائى است؛ شناسائى از نزديك، كه زمين را بروند ببينند: دشمن كجاست، چه جورى است، مواضعش چگونه است، عوارضش چگونه است، تا بفهمند چه كار بايد بكنند. اگر كسى اين شناسائى را نداشته باشد، ميدان را نشناسد، دشمن را گم بكند، يك وقت مى‏بينيد كه دارد خمپاره‏اش را، توپخانه‏اش را آتش ميكند به طرفى، كه اتفاقاً اين طرف، طرفِ دوست است، نه طرفِ دشمن. نميداند ديگر. عرصه‏ى سياسى عيناً همين جور است. اگر بصيرت نداشته باشيد، دوست را نشناسيد، دشمن را نشناسيد، يك وقت مى‏بينيد آتش توپخانه‏ى تبليغات شما و گفت و شنود شما و عمل شما به طرف قسمتى است كه آنجا دوستان مجتمعند، نه دشمنان. آدم دشمن را بشناسد؛ در شناخت دشمن خطا نكنيم. لذا بصيرت لازم است، تبيين لازم است.

يكى از كارهاى مهم نخبگان و خواص، تبيين است؛ حقائق را بدون تعصب روشن كنند؛ بدون حاكميت تعلقات جناحى و گروهى و بر دل آن گوينده. اينها مضر است. جناح و اينها را بايد كنار گذاشت، بايد حقيقت را فهميد. در جنگ صفين يكى از كارهاى مهم جناب عمار ياسر تبيين حقيقت بود. چون آن جناح مقابل كه جناح معاويه بود، تبليغات گوناگونى داشتند. همينى كه حالا امروز به آن جنگ روانى ميگويند، اين جزو اختراعات جديد نيست، شيوه‏هاش فرق كرده؛ اين از اول بوده. خيلى هم ماهر بودند در اين جنگ روانى؛ خيلى. آدم نگاه ميكند كارهايشان را، مى‏بيند كه در جنگ روانى ماهر بودند. تخريب ذهن هم آسانتر از تعمير ذهن است. وقتى به شما چيزى بگويند، سوءظنى يك جا پيدا كنيد، وارد شدن سوء ظن به ذهن آسان است، پاك كردنش از ذهن سخت است. لذا آنها شبهه‏افكنى ميكردند، سوء ظن را وارد ميكردند؛ كار آسانى بود. اين كسى كه از اين طرف، خودش را موظف دانسته بود كه در مقابل اين جنگ روانى بايستد و مقاومت كند، جناب عمار ياسر بود، كه در قضاياى جنگ صفين دارد كه با اسب از اين طرف جبهه، به آن طرف جبهه و صفوف خودى ميرفت و همين طور اين گروه‏هائى را كه - به تعبيرِ امروز، گردانها يا تيپهاى جدا جداى از هم - بودند، به هر كدام ميرسيد، در مقابل آنها مى‏ايستاد و مبالغى براى آنها صحبت ميكرد؛ حقائقى را براى آنها روشن ميكرد و تأثير ميگذاشت. يك جا ميديد اختلاف پيدا شده، يك عده‏اى دچار ترديد شدند، بگو مگو توى آنها هست، خودش را بسرعت آنجا ميرساند و برايشان حرف ميزد، صحبت ميكرد، تبيين ميكرد؛ اين گره‏ها را باز ميكرد.

بنابراين، بصيرت مهم است. نقش نخبگان و خواص هم اين است كه اين بصيرت را نه فقط در خودشان، در ديگران به وجود بياورند. آدم گاهى مى‏بيند كه متأسفانه بعضى از نخبگان خودشان هم دچار بى‏بصيرتى‏اند؛ نميفهمند؛ اصلاً ملتفت نيستند. يك حرفى يكهو به نفع دشمن ميپرانند؛ به نفع جبهه‏اى كه همتش نابودى بناى جمهورى اسلامى است به نحوى. نخبه هم هستند، خواص هم هستند، آدمهاى بدى هم نيستند، نيت بدى هم ندارند؛ اما اين است ديگر. بى‏بصيرتى است ديگر. اين بى‏بصيرتى را بخصوص شما جوانها با خواندن آثار خوب، با تأمل، با گفتگو با انسانهاى مورد اعتماد و پخته، نه گفتگوى تقليدى - كه هر چه گفت، شما قبول كنيد. نه، اين را من نميخواهم - از بين ببريد. كسانى هستند كه ميتوانند با استدلال، آدم را قانع كنند؛ ذهن انسان را قانع كنند. و حتّى حضرت ابى‏عبداللَّه‏الحسين (عليه‏السّلام) هم از اين ابزار در شروع نهضت و در ادامه‏ى نهضت استفاده كرد. حالا چون ايام مربوط به امام حسين (عليه‏السّلام) است، اين جمله را عرض كرده باشيم:

امام حسين را فقط به جنگِ روز عاشورا نبايد شناخت؛ آن يك بخش از جهاد امام حسين است. به تبيين او، امر به معروف او، نهى از منكر او، توضيح مسائل گوناگون در همان منى‏ و عرفات، خطاب به علما، خطاب به نخبگان - حضرت بيانات عجيبى دارد كه تو كتابها ثبت و ضبط است - بعد هم در راه به سمت كربلا، هم در خود عرصه‏ى كربلا و ميدان كربلا، بايد شناخت. در خود عرصه‏ى كربلا حضرت اهل تبيين بودند، ميرفتند، صحبت ميكردند. حالا ميدان جنگ است، منتظرند خون هم را بريزند، اما از هر فرصتى اين بزرگوار استفاده ميكردند كه بروند با آنها صحبت بكنند، بلكه بتوانند آنها را بيدار كنند. البته بعضى خواب بودند، بيدار شدند؛ بعضى خودشان را به خواب زده بودند و آخر هم بيدار نشدند. آنهائى كه خودشان را به خواب ميزنند، بيدار كردن آنها مشكل است، گاهى اوقات غير ممكن است.

ان‏شاءاللَّه اين عيد سعيد، اين اعياد سعيد بر همه‏ى شما مبارك باشد و دل خوش، روح پراميد، وجودِ پر از سكينه و آرامش و اعتماد و تحرك در راه هدف، توفيقى باشد كه خداى متعال به زن و مرد شما و پير و جوان شما ان‏شاءاللَّه عنايت كند.

والسّلام عليكم و رحمه‌اللَّه و بركاته‏

سایت خبری الف

 

برادر بیژن باباخانی.

انتصاب شایسته جنابعالی را به سمت ریاست اداره

 

بازرگانی شهرستان سرپل زهاب تبریک عرض مینمایم

 

امیدوارم پیوسته در مسیر آرمانهای والای امام وانقلاب

 

موفق وموید باشید

البته تصاویر دیگری هم بود که ما به همین تعداد بسنده کردیم. جالب اینجاست که آمدن برخی از چهره های معروف سیاسی و ورزشی و هنری اصلا به مذاق طرفداران مردودی های خرداد ۸۸ خوش نیامده بود

 

منبع بصیرت کرمانشاه

باکمال تاسف وتاثر فراوان با خبر شدیم رزمنده دوران

دفاع مقدس سردار رشید سپاه قدرت الله اکبری براثر

سانحه دلخراش اتوموبیل به یاران شهیدش پیوسته

است این ضایعه اسفناک را به محضر امام راحل مقام

عظمای ولایت وخانواده ودوستان آن عزیز سفر کرده

تسلیت میگوییم.اصول گرایان سرپل زهاب

 

 

 

 

 

خبرگزاري فارس:دادستاني تهران طي اطلاعيه در مورد حوادث پس از انتخابات، اعلام كرد:دادگاه اولين گروه از عوامل ميداني آشوبها روز شنبه (دهم مرداد ماه جاري) برگزار خواهد شد.

به گزارش خبرگزاري فارس، متن اطلاعيه دادستاني تهران به شرح زير است:

ملت غيور و سرافراز ايران اسلامي

حركت عظيم و هوشمندانه شما در خلق حماسه‌اي ديگر با حضور 40 ميليوني به ميزان 85 درصد واجدين شرايط در انتخابات دهمين دوره رياست جمهوري رقم خورد بار ديگر عمق دلبستگي امت مسلمان و ولايتمدار ايران عزيز را به آرمان‌هاي معمار كبير انقلاب اسلامي حضرت امام خميني (ره) و بيعت آگاهانه از ولي امر مسلمين حضرت آيت‌الله خامنه‌اي مدظله‌العالي در پيش چشمان تحسين‌گر جهانيان به نمايش گذاشت و برگ زرين ديگري را بر صفحات كتاب قطور مردمسالاري ديني افزود.
انتظار مي‌رفت بعد از اين نمايش قدرت ملي و اسلامي، دشمنان كينه‌توز سرعقل آمده با پذيرش واقعيت ايران مقتدر و يكپارچه راه تعامل منطقي مبتني بر اصول انساني در پيش گيرند، اما متأسفانه بار ديگر شاهد آن بوديم كه استكبار جهاني به سركردگي آمريكا و انگليس عليرغم شعارهاي عوام فريب به اصطلاح بشردوستانه و ادعاهاي رياكارانه‌ مبني بر گسترش دموكراسي، در مقابل يكي از دموكراتيك‌ترين انتخابات‌ دنيا و اراده شما مردم آزاده تمكين نكردند و با دخالت‌هاي آشكار و بي‌شرمانه خود در امور داخلي ايران با طراحي و مديريت اغتشاشات و آشوب‌هاي پس از انتخابات، نقاب از چهره كريه خود برداشتند. البته عده‌اي خود فروخته و گروهي بازي خورده نيز در داخل كشور وسيله دست بيگانگان قرار گرفتند و با اقدامات غير قانوني و هنجارشكن، زمينه فتنه‌‌انگيزي و شرارت را براي عوامل دشمن فراهم نمودند كه منجر به وارد آمدن خسارت جاني و مالي فراوان به هموطنانمان گرديد و شيريني اين جشن واقعي را به كام همه تلخ نمود.
مع‌الوصف همانگونه كه مردم عزيزمان مطلعند با حضور به‌ موقع و مقتدرانه نيروهاي خدوم و جان بركف انتظامي و امنيتي و بسيج مردمي، اغتشاشگران دستگير و آتش‌افروزي‌ها پايان يافت و همچنين تعدادي از طراحان، هدايت‌كنندگان و عوامل ميداني اغتشاش نيز بازداشت گرديدند كه دادگاه اولين گروه از عوامل ميداني آشوبها روز شنبه مورخ 10/5/88 برگزار خواهد شد.
لازم به ذكر است در بين متهمان اشخاصي هستند كه از روي تصاوير به دست آمده از آنها در هنگام ارتكاب جرم توسط مردم بيدار و آگاهمان مورد شناسايي و بازداشت شده‌اند. البته برخي از همدستان ايشان كه در تصاوير وجود دارند و در حال حاضر متواري‌اند كه مطمئناً به زودي با كمك مردم عزيز آنها نيز مورد شناسايي و به دست قانون سپرده خواهند شد.
اتهام اين گروه از متهمين به شرح ذيل مي‌باشد:
1- حمله به مراكز نظامي با سلاح گرم و سرد و بمب‌هاي آتش‌زا
2- حمله به مراكز دولتي و به آتش كشيدن آنها
3- تخريب اموال عمومي
4- ايجاد رعب و وحشت در بين مردم
5- ارتباط با گروه‌هاي معاند و محارب مانند گروهگ منافقين
6- ضرب و شتم مأمورين انتظامي و امنيتي
7- ضرب و شتم شهروندان
8- تخريب اموال شخصي مردم
9- تهيه گزارش براي رسانه‌هاي بيگانه و دشمن
10- توزيع شبنامه بر عليه نظام مقدس جمهوري اسلامي
در پايان يادآوري مي‌‌گردد كه به زودي و پس از تكميل پرونده‌هاي بقيه متهمين دادگاه رسيدگي به اتهامات آنان نيز تشكيل و طي اطلاعيه‌هاي بعدي زمان برگزاري هر دادگاه و نتايج آن به اطلاع عمومي مردم عزيز خواهد رسيد.

به گزارش فارس مراسم تنفيذ حكم رياست جمهوري احمدي نژاد روز دوشنبه 12 مرداد ماه انجام مي‌شود.
اين مراسم روز دوشنبه 12 مرداد ماه با حضور رهبر معظم انقلاب و مسوولان عالي رتبه نظام برگزار خواهد شد.

در هفته‌های اخیر و پس از فروکش کردن جنجال‌های انتخاباتی میرحسین و کروبی این بار و در کمال تعجب با جار جنجال‌های دکتر محمود احمدی‌نژاد روبه‌رو بودیم.

از اعلام معاون اولی اسفندیار رحیم مشایی و تأکید و اصرار فراوان بر ماندن او بر این سمت تا نامه تذکرآمیز مقام معظم رهبری به رئیس جمهور و پس از آن اقدام به عزل فله‌ای چند تن از وزیران مقتدر و توانمند کابینه (که به غیر از برکناری وزیر اطلاعات، به خاطر مسائل حقوقی عزل سه وزیر دیگر عملی نشد)؛ همه و همه از تنش و تشنج سیاسی کابینه نهم حکایت دارد.
اما در این کش و قوس‌های غیرمنتظره که گفته می‌شود همگی بر سر انتصاب مشایی و انتقاد وزیران مذکور در این باره رخ داده باید گفت که متأسفانه انتظارات مردم ولایتمدار و امت حزب‌الله از رئیس‌جمهور که تصور می‌شد در خط ولایت مطلقه فقیه و گوش به فرمان رهبری است برآورده نشده و در کمال تأسف باید پذیرفت که جناب آقای احمدی‌نژاد در مواردی مهم و حساس راه را به بیراهه رفته و اگر چنین رویه‌ای توسط رئیس جمهور ادامه پیدا کند بسیاری از امیدها از دولت دهم به یأس و ناامیدی مبدل خواهد شد.

با این حال شاه کلید تمامی این جنجال‌های اخیر رحیم‌مشایی است. دفاع غیرقابل توجیه آقای احمدی‌نژاد از ایشان تا حدی که دستور صریح رهبری به مدت یک هفته زمین بماند و سپس حذف و عزل وزیران اصولگرا و ولایتمداری همچون آقایان صفار هرندی و محسنی‌اژه‌ای از کابینه آن هم درست در زمانی که کمتر از هشت روز تا پایان عمر دولت نهم باقی است این شائبه را در میان هواداران آقای احمدی‌نژاد ایجاد می‌کند که گویا رئیس جمهور منتخب که تا دیروز ذوب در ولایت بود، امروز ذوب در مشایی است! و برای دفاع از ایشان حتی حاضر است دستور صریح مقام ولایت را زمین بگذارد!! و به راستی آقای احمدی‌نژاد در مشایی چه چیزی را ملاحظه فرموده که حاضر است برای سلامتی سر مبارک ایشان اینچنین هزینه‌های سنگینی را به نظام و انقلاب تحمیل کند؟

آیا جرم صفار هرندی غیر از این بود که عاشقانه دل به مقام ولایت سپرده بود و در جمع یاران همراه دولت به رئیس جمهوری که خط قرمز ولایت را بنا به دلایل غیر قابل قبول نادیده گرفته بود، تذکری دوستانه و از سر دلسوزی داد؟ آیا چنین اقدامی از آقای دکتر احمدی‌نژاد پذیرفتنی است؟ رئیس‌جمهوری که قرار بوده و هست مدافع راستین خط ولایت مطلقه فقیه در ایران اسلامی باشد و زمینه ظهور امام عصر(عج) را فراهم نمایند، امروز اما در چرخشی آشکار و گردشی محسوس آنچنان عاشق و دلبسته مشایی شده که حتی حاضر است سربازان وفادار ولایت را به جرم انتقاد از یک مهره ناخوانده در کابینه عزل کند و فرمان نایب امام زمان (عج) را نادیده بگیرد.

گرچه عزل و نصب مدیران از اختیارات رئیس جمهور است اما حذف مدیران توانمند و ولایتمدار آن هم به جرم دفاع از خط ولایت دیگر جزء اختیارات هیچ مقامی حتی رئیس جمهوری نیست.

در اینجا لازم است سختی با آقای احمدی‌نژاد داشته باشیم و بگوییم که آقای رئیس جمهور! ما به شما رأی دادیم و معیار این انتخاب نیز ولایتمداری مطلق و بی چون و چرای شما بود اما اینک می‌بینیم که حضرتعالی در هفته‌های اخیر کارهایی کردید که ولایتمداری خود را با علامت سوال و تعجب فراوان روبه‌رو نمودید.

انتصاب مشایی و دفاع شما از ایشان، حذف وزیرانی که در ولایتمداری آنان هیچگونه شک و شائبه‌ای نیست آن هم به جرم طرفداری از ولایت و گوشزد کردن رعایت دستورات مقام معظم رهبری به جنابعالی، تعلل غیرقابل توجیه در اجرای فرامین رهبر، این احتمال را قوت می‌بخشد که خدای ناخواسته عشق و علاقه وافر به یک عنصر همچون مشایی را به عشق به ولایت ترجیح داده‌اید ـ گرچه امیدواریم که چنین نباشد ـ ولی آقای احمدی‌نژاد خدمت شما عرض می‌کنیم که اگر چنین رویه‌ای ادامه پیدا کند و تکرار شود از شما می‌خواهیم رأی ما را پس بدهید، چون رأی ما به فرد نبوده بلکه رأی به آرمان‌های بلند انقلاب اسلامی و خط ولایت مطلقه فقیه بوده و اگر غیر از این باشد، قاطعانه از حضرتعالی می‌خواهیم این رأی را پس بدهیدمنبع:فارس نیوز

ورود سایت اعتلای ایران را به جمع وبلاگ نویسان استان کرمانشاه تبریک میگویم برای دست اندر کاران آن صمیمانه آرزوی توفیق دارم .

مدیریت اصولگرایان سرپل زهاب

مردی از نوریاب روحانی همراه انقلاب

پایگاه خبری تحلیلی بصیرت کرمانشاه در راستای معرفی هر چه بیشتر شخصیت های استان این بار و به پاس تلاش ها و روشنگری های ماموستا ملا قادر قادری امام جمعه متعهد و انقلابی شهرستان پاوه بیوگرافی مختصری از این شخصیت شناخته شده در استان و منطقه در اختیار کاربران گرامی قرار می دهد ماموستا ملا قادر قادري ، در اوضاع حساس دوران پس از پيروزي انقلاب اسلامي ، همانند يك روحاني متفكر در جهت گيري هاي متداول روز نقش فكري خود را به عرصه ظهور رسانيد و باعث گرديد كه با حضور و پي گيري و اقدام خويش از ريشه ای شدن معضلات منطقه پيشگيري نمايد و خلقي را از صعوبت برهاند ، و با عملكرد خود ، پرده بد بيني‌ها را بردارد ، تا هموطني ، هموطني را نيازارد و حديث برادري و اتحاد در منطقه سر بر آرد. وي در سال 1332 ه.ش در روستاي نورياب در حومه پاوه متولد گرديد پدرش مرحوم عباس در كودكي فرزند درگذشت ، چكيده زحمت است گه در بوته مشقت ايام چون فولادي آبديده متكي به واقعيت رسالت انساني خويش استوار و نستوه باقي مانده و از آغاز كودكي كمر به تحصيل علم بسته است . وقار و تواضع و تربيت اسلامي از نخستين گام هاي زندگي با خون وي عجين شده است در سال 1339 شمسي تحصيل ابتدائي متداول آموزش و پرورش را در زادگاهش آغاز كرد وبه سال 1343 ه.ش روبه حجرههاي مدارس علوم دينيه نهاد ، والده ماجده اش كه مؤمنه اي پارسا و دل در گرو اهل ايمان و حيا و ذاكر دائم الدعا و در ياد خدا بود فرزند را به مدرسه علوم ديني ، روستاي دشه رهنمون آمد ، بيش از چهار سال تحصيل علوم مقدماتي را نگذرانده بود كه به سبب قيام هاي مردمي منطقه تحميل هاي سيستم پليسي بر مدارس علوم ديني افزايش يافت و به ناچار روي به عراق عرب نهاد و در شهرهاي سلمانيه و حلبچه بـــه ادامه تحصيـــل پرداخت ، در ســـــال 1350 شمسي كه مستعـــــدي فرهيختــــه و دانش پژوهي تلاشگر در علوم ديني بود به سوي سنندج و مريوان و سقز و بانه رهسپار و هر از چندگاه از محضر استادي مسلم بهره ياب گرديد تا در پاييز سال 1355 ه.ش در مدرسة علوم ديني بانه كردستان از محضر استاد شهيد ماموستا ملا محمود محمدي كه از مؤثران در شكل گيري نهايي انديشه طلبه مستعد خويش بود به دريافت گواهي نامه افتاء و تدريس و تبليغ علوم دينيه اسلاميه و خلعت پوشش اهل علم نائل گرديد و به رسم متداول در امتحانات علوم ديني سنندج كه اعلم علماي كردستان هيئت ممتحنه آنرا تشكيل مي دهند ، شركت نموده و به اخذ تاييد و رسميت گواهي از وزارت فرهنگ و آموزش عالي نائل گرديد و در پاييز همان سال به زادگاهش بازگشت و اقامت و جماعت و جمعه و وعظ و تدريس و ارشاد اهالي را عهده دار گرديد ، در سال 1356 ه.ش كه فعاليت حركت هاي فكري از هر سو رشد يافت و انديشه هاي زير بنايي اعتقادي قشر جوان مورد تهاجم قرار گرفت ، به همراه عده اي از علماء همفكر ، مدرسه قرآن را در پاوه تاسيس و به مرمت آراء و زمينه سازي انديشه هاي جوان پرداختند . تشكيل جلسات سخنراني و گفت و شنود و پرسش و پاسخ از برنامه هاي همزمان مدرسه مذبور بود ، بنيانگذاران مدرسه قرآن پيشگامي مبارزات ضد رژيم ستمشاهی را با تحول شگرف سال1357ه.ش به عهده داشتند ماموستا ملا قادر قادري از قدم نخستين تا پيروزي انقلاب و پس از آن تا حال در يك مسير تلاش چشم گير داشته و يكدل و يك زبان از ايام قبل از پيروزي با قبول تمامي مضيقه ها و اعمال فشار و رنج هاي مسؤلان وقت و پس از پيروزي با تحمل شدائد جبهه هاي مختلف تا امروز نستوه و پر توان به راه خود که همانا تبعیت از ولایت فقیه است در نقش یک روحانی اهل سنت به خوبی عمل کرده ، وي به درخواست اهالي پاوه در تير ماه 1359ه ش به عنوان امام جمعه رسمي پـــــاوه انتخاب و در عمران و آبادي و روند فرهنگي منطقه تاثير بسزا داشته است و از چهره هاي بارز در اهداف وحدت و اتحاد اسلامي جمهوري اسلامي در سمينارها و كنگره هاي داخلي و خارجي بشمار ميرود و در دفاع از حقوق مردم مسلمان كرد و اهل سنت زبان گوياي اهالي است . ايشان علاوه بر تسلط عميق بر اوضاع منطقه و دانش ديني چشمگير در زمينه هاي مختلف فرهنگي و اجتماعي داراي مطالعه و تامل هستند و نمونه بارز یک روحاني مسلمان و انقلابی در میان آحاد مردم استان و منطقه بشمارمي روند

 

نبع : سایت بصیرت کرمانشاه

۰۶ مرداد ۱۳۸۸

سخنگوی کمیته ویژه پیگیری بازداشت شدگان اخیر گفت: بازداشتگاهی که خبر تعطیلی آن به دستور رهبر معظم انقلاب منتشر شد ، بازداشتگاه کهریزک بوده که استاندارد و شرایط لازم برای حفظ حقوق بازداشت شدگان را نداشته است. دکتر کاظم جلالی در پاسخ به خبرنگار مهر که از وی درباره ابراز نگرانی برخی نمایندگان و چهره های سیاسی کشور درباره وضعیت بازداشت شدگان وقایع اخیر در بازداشتگاه کهریزک و احتمال بازدید نمایندگان از این بازداشتگاه پرسید، گفت: این همان بازداشتگاهی است که مقام معظم رهبری به خاطر عدم دارا بودن شرایط لازم برای حفظ حقوق متهمان ، پس از اطلاع دستور به بستن آن دادند. سخنگوی کمیته ویژه پیگیری بازداشت شدگان اخیر همچنین اعلام کرد: نمایندگان عضو این کمیته امروز از زندان اوین بازدید می کنند. به گزارش مهر، بازدید از بازداشتگاه کهریزک با توجه به تعطیلی آن احتمالاً از دستور کار این کمیته خارج شده :سایت الف

نامه 7 وزیر به رهبر انقلاب



 

۰۶ مرداد ۱۳۸۸

یک عضو کمیسیون امنیت ملی و سیاست خارجی مجلس عزل وزیر اطلاعات را ناشی از عدم اطلاع دقیق رئیس جمهور از وضعیت امنیتی کشور خواند و گفت: شنیده ایم که 7 تن از وزیران در نامه ای به رهبر معظم انقلاب اسلامی ، تبعیت کامل خود را از دستورات ایشان اعلام کرده اند که ظاهرا وزیران عزل شده نیز در بین این افراد بوده اند. پرویز سروری عضو کمیسیون امنیت ملی و سیاست خارجی مجلس در گفتگو با مهر، در پاسخ به سئوالی درباره ارزیابی از عزل وزیران در روزهای پایانی عمر دولت نهم  اظهار داشت : آنچه که روشن است، اقدام به برکناری وزیر اطلاعات اقدامی نسنجیده بود زیرا 8 روز بیشتر به پایان عمر دولت نهم باقی نمانده است. وی افزود: این اقدام رئیس جمهور نشان می دهد که وی بررسی دقیقی از وضعیت کشور به لحاظ امنیتی ندارد و توقع ما از رئیس جمهور غیر از این بود. این عضو کمیسیون امنیت ملی و سیاست خارجی ادامه داد: به دلیل اینکه رئیس جمهور شخصیت دوم کشور محسوب می شود و بار سنگین مسئولیتها بر عهده وی است ، شایسته نبود که در این شرایط وزیر اطلاعات را برکنار کند. سروری همچنین در پاسخ به سئوال دیگری مبنی بر اینکه علت عزل وزیر اطلاعات چه بوده است، گفت: ما سندی در دست نداریم ولی آنگونه که شنیده ایم ظاهرا عزل وزیر اطلاعات به دلیل مخالفت عده ای از وزیران در تاخیر در برکناری مشایی از سمت معاون اولی، پاسخ دیرهنگام احمدی نژاد به نامه رهبر معظم انقلاب ، مخالفت با اداره کابینه توسط مشایی و انتخاب مشایی به سمت مسئول دفتر رئیس جمهور بوده است. نماینده مردم تهران در پاسخ به سئوال دیگری در خصوص ارزیابی از بمب گذاری های ساعتهای اخیر در کرج و مشهد ، تصریح کرد: قضاوت در این خصوص سخت است اما آنچه که مسلم است ، اقدام به برکناری وزیر اطلاعات در چنین موقعیتی اقدامی غیرکارشناسی بود.سایت الف

مدتي است وبلاگي تحت عنوان قصرنيوز در لوا و پوشش اخبار استان كرمانشاه اخبار و اطلاعاتي را در راستاي پيشبرد اهداف معاندين و عوامل ضدانقلاب منتشر مي‌سازد. كه بزرگنمايي حوادث بعد از انتخابات و تلاش براي تهييج و دامن زدن به اين اغتشاشات و همراهي كامل و خط‌گيري از رسانه‌هاي بيگانه در اين جريانات از آن جمله مي‌باشد

براي افشاي چهره گردانندگان اين وبلاگ براي كاربران و مسئولين امنيتي به استحضار ميرسانيم دست‌اندركاران اين وبلاگ عبارتند از علي‌محمد اسلام‌پور و شهسوار بسطامي و خانم ژيلا گل‌عنبر كه دو نفر اول از نيروهاي سازمان آموزش و پرورش و مسئولين نشريه نواي وقت مي‌باشند كه در جريان اختشاشات اخير كرمانشاه به عنوان يكي از منابع خبري شبكه‌ها و سايت‌هاي ضدانقلاب ايفاي نقش نمودند . خانم ژيلا گل‌عنبر بعنوان نماينده تشكلهايي تحت عنوان حقوق‌بشر و دفاع از حقوق زنان كه هسته‌هاي جاسوسي فرهنگي ، بوم‌شناختي و سياسي مي‌باشند در كرمانشاه و كردستان در حال فعاليت مي‌باشند

نامبردگان هفته‌ گذشته از سوي يكي از نمايندگان اين تشكل غربي كه از كردستان عراق به كردستان ايران سفر نموده‌ بود مبلغي را تحت عنوان كمك جهت هزينه در امورات محوله دريافت نموده‌اند .

منبع سایت بصیرت کرمانشاه به نقل از یکی از کاربران

بگذار ید ذدر پرتو آزادی بیان هر چه میخواهند بگویند کار این وبلاگ مرا به یاد این مثل معروف محلی می اندازد

میگویند در گذشته های دور در روسایی دور افتاده فردی بوده که مورد بی مهریو کم توجهی اهالی محل واقع شده وفرد مذکور برای جبران این کم توجهی چاره ای  اندیشیده است  ورفت درمسیر ترد اهالی کمی خرابکاری نموده تا شاید بدینوسیله حداقل نامی از ویب میان آید حالا کار وبلاگ قصر نیوز بی شبات به کار آن فرد نیست

 

به گزارش باشگاه خبري فارس «توانا» به نقل از روابط عمومي شوراي عالي آموزش و پرورش، احمد عابديني افزود: لايحه سازمان نظام معلمي به منظور ايجاد سازمان صنفي و مستقل براي حمايت از حقوق صنفي و استيفاي خواسته‌هاي مادي معنوي معلمان و كاركنان آموزش و پرورش، جلب مشاركت فعال آنان در فرآيند تعليم و تربيت و اداره بهينه مراكز آموزشي و پرورشي، سنجش صلاحيت‌هاي حرفه‌اي و تخصصي معلمان تدوين شده است.
‌دبير كميسيون برنامه‌هاي توسعه و منابع انساني شوراي عالي آموزش و پرورش اظهار داشت: اين لايحه پس از تصويب در اين كميسيون در صحن علني شوراي عالي طرح و پس از آن جهت تصويب نهايي به مجلس شوراي اسلامي ارائه خواهد شد.
عابديني گفت: خط‌ مشي‌ها و راهبردهاي تأمين، به كارگيري و ارتقاي منابع انساني با هدف ساماندهي، نحوه جذب، نگهداشت و ارتقاي منابع انساني، ايجاد وحدت رويه، هماهنگي و انسجام در اجراي برنامه‌‌هاي مربوط به منابع انساني، جذب نيروهاي كار آمد و اثربخش در آموزش و پرورش و ترسيم چشم‌انداز روش در مواجهه با پديده‌هاي تأثيرگذار در فرآيند تعليم و تربيت تدوين شده است.
وي از تهيه پيش‌نويس لايحه قانون تأمين، نگهداشت و ارتقاي منابع انساني در آموزش و پرورش خبر داد و افزود: لايحه قانون تأمين نگهداشت و ارتقاي منابع انساني به منظور ساماندهي نيروي انساني، قانونمند كردن نحوه جذب، به كارگيري و استخدام افراد مستعد، توانمند، خلاق و نخبه در كارگروه توسعه منابع انساني تهيه و مورد بررسي قرار گرفته است.
دبير كميسيون برنامه‌هاي توسعه و منابع انساني اضافه كرد: در اين لايحه نحوه تأمين، شرايط عمومي و اختصاصي منابع، چشم‌انداز و رسالت، اصول و سياست‌ها، ضرورت و اهداف، چگونگي و روش‌هاي تأمين منابع، تعهدات و تكاليف آموزش و پرورش و مستخدمان، فرآيند تأمين، معيشت و رفاه، منزلت اجتماعي، نحوه ساماندهي و توزيع چگونگي ارتقاي مهارت‌ها، ارتقاي شغلي و چگونگي ارزشيابي علمي از ميزان بهره‌وري منابع انساني مورد بحث و بررسي قرار گرفته است.
عابديني با اشاره به تشكيل كارگروه توسعه و منابع انساني دبيرخانه شوراي عالي آموزش و پرورش گفت: اين كارگروه متشكل از كارشناسان خبره و باتجربه حوزه‌هاي مختلف آموزش و پرورش است كه با هدف تدوين و بررسي همه‌جانبه و كارشناسي مسائل و موضوعات مرتبط با منابع انساني در بخش‌هاي مختلف آموزش و پرورش، ايجاد وحدت رويه، هماهنگي، انسجام دروني، جلوگيري از اتلاف منابع مادي و معنوي و ارتقاي كيفي و كمي برنامه‌ها تشكيل شده است.
وي ادامه داد: به دنبال تصويب طرح يك فوريتي احياي مراكز تربيت معلم در مجلس شوراي اسلامي در بهمن سال گذشته، كارگروه طرح يك فوريتي احياي مراكز تربيت معلم در دبيرخانه شوراي عالي تشكيل شد.
عابديني با اشاره به وظايف اين كارگروه افزود: وزارت آموزش و پرورش ملزم به تدوين برنامه‌هاي احيا، تقويت و سياستگذاري مراكز تربيت معلم شد؛ در اين طرح به آموزش و پرورش 6 ماه فرصت داده شد تا لايحه احياي مراكز تربيت معلم را آماده و به مجلس ارائه كنند زيرا دبيرخانه شوراي عالي آموزش و پرورش هم برحسب وظيفه ذاتي، خود را در تدوين قوانين جاري آموزش و پرورش مبادرت به تشكيل كميته تلفيق با حضور كارشناسان فعلي حوزه‌هاي مرتبط كرده است.
دبير كميسيون شوراي عالي از احيا، توسعه و اشاعه مصوبه مدارس ماندگار خبر داد و اظهار داشت: اين مصوبه به منظور استمرار فعاليت آن دسته از مدارس كه از سوابق درخشان علمي، آموزشي و فرهنگي برخوردار و در اين سطح ملي يا استاني داراي شهرت هستند تهيه و تصويب شده است تا به عنوان الگويي مناسب و پيشرفته در زمينه‌هاي آموزشي و تربيتي به ساير واحد‌هاي آموزشي معرفي شوند.
وي خاطر نشان كرد: هدف از احيا و توسعه اين مصوبه شناسايي موانع و مشكلات اين مدارس، واگذاري امتيازات بيشتر، فرهنگ‌سازي و معرفي مجدد اين مدارس در رسانه‌ها، شناسايي و صدور مجوز به مدارسي كه هم‌اكنون داراي شرايط مصوبه هستند و بازنگري شاخص‌هاي ارزيابي اين مدارس است؛ به نحوي كه مدارس موجود در استان‌ها نشانگر تاريخ آموزش و پرورش و هويت ملي بوده تا آن را زنده سازند.

به گزارش خبرنگار آئين و انديشه فارس، زندگاني حضرت ابوالفضل(ع) دايرة‏المعارفي است كه چگونه زيستن و آگاهانه رفتن را به ما مي‏آموزد و فرصت دستيابي به مقام آدميت را هموار مي‏سازد.
در اين نوشتار، از رهگذر تربيت عباس (ع)، پرتوي از فروغ معنويت امام علي(ع) و جلوه‏اي از روشني ولايت ام ‏البنين (س) در پرورش فرزند، نصيب انسان مي‏شود و آينه‌اي از روشنايي فضايل حضرت ابوالفضل (ع) ديدگان آدمي را نوراني مي‏كند.

تولد عباس (ع) و اشك امير
سحرگاه روز جمعه، چهارمين روز شعبان سال ‏26 هجري، عباس بن علي (ع) به دنيا آمد و بلور دل‌هاي شيفتگان اميرالمؤمنين لبريز از شور و عشق شد. چهره علاقه‌‏مندان اهل بيت (ع) را شبنم شادي فرا گرفته بود و براي ديدار نورسيده مولاي خويش بر يكديگر پيشي مي‏گرفتند. شور و هلهله خانه علي (ع) و فاطمه كلابيه‏ را فرا گرفته بود و نگاه همگان به سخاوت لبان مولا بود تا انتخاب نام طفل را نظاره كنند و شيريني اولين كلام او را بيابند.
در اين هنگام، مادر كودك، ام ‏البنين، نوزاد را به علي (ع) تقديم كرد. امام فرزند دلبند خود را به سينه چسباند، با صدايي آسماني در گوش راست فرزند، اذان و در گوش چپش اقامه گفت تا در گلستان وجود او شاخسار ايمان و عشق به «توحيد» و «نبوت» نمايان شود؛ تا از بلنداي همتش آبشار شوق به «امامت‏» جاري شود و تا هميشه ايام در سايه‌‏سار «ولايت» سروي سبز باشد.
چون نسيم اذان و اقامه بر روان پاك و سپيد طفل وزيد، امام (ع) با واژه‏اي مهرآفرين و روح ‏افزا، نام فرزند را بر لب آورد: «عباس» يعني شير بيشه شجاعت و قهرمان ميدان نبرد. دلاوري از شجاعان اسلام و قهرماني كه در برابر باطل و ستم، عبوس و خشمگين است و در مقابل خير و نيكي، شادان و متبسم.
رواق چشمان اطرافيان را‌ هاله‌‏اي از عشق و اميد فرا گرفته بود. فاطمه كلابيه بيش از ديگران از خشنودي امام علي (ع) شادمان و خرسند بود.
در اين لحظه، الماس بوسه علي (ع) بر بلور وجود طفل نشست و پيكر كوچك عباس با اولين نوازش و عاطفه آشنا شد، اما اين شادماني لحظاتي بعد با توفان غم درهم پيچيده شد. ناگهان گوهر اشك از ديدگان اميرمؤمنان (ع) پديدار شد. صداي گريه آن حضرت دل‌ها را مالامال از اندوه ساخت و فرمود: گويا مي‏بينم اين دست‌ها يوم الطف در كنار نهر فرات در ياري برادرش حسين از بدن جدا خواهد شد.

هفتمين روز تولد
حضرت علي (ع) در هفتمين روز ميلاد، فرزند دلبند خود را طلبيد. طبق سنت پسنديده اسلام، موهاي زيبايش را تراشيد و هم وزن آنها، طلا يا نقره به مستمندان داد. سپس گوسفندي به عنوان عقيقه ذبح كرد تا به بركت آن صدقات و اين قرباني، پيكر پاك عباس عزيز پا برجا و سالم ماند و ايام زندگاني‏اش طوباي بركاتي جاودان شود.
گفتار امام (ع) و نام حماسي نوزاد، دفتر طلايي خاطرات او را در مقابل ديدگان آشنايان مي‏گشود. از اين ‏رو بر بينش علي (ع) آفرين مي‏گفتند و انتخاب عقيل را مي‏ستودند.
آنها از روزي ياد مي‏كردند كه اميرمؤمنان (ع) برادرش عقيل را طلبيد تا از بلنداي «علم انساب» نگاهي به قبايل مختلف بيفكند، خانواده‌‏اي شجاع را انتخاب كند و انگشت اشاره بر بانويي پاك و عفيف ‏نهد تا فرزنداني دلاور، سرآمد و شيردل به دنيا آورد.
پس از مدتي تحقيق و ژرف نگري، عقيل «فاطمه كلابيه» را براي برادرش برگزيد كه بعدها به دليل به دنيا آمدن پسراني شيردل و شجاع، ام ‏البنين لقب يافت.

كودكي عباس (ع)
در روزهاي كودكي عباس، پدر گرانقدرش چون آيينه معرفت، ايمان، دانايي و كمال در مقابل او قرار داشت و گفتار الهي و رفتار آسماني‏اش بر وي تاثير مي‏نهاد. او از دانش و بينش علي (ع) بهره مي‏برد. حضرت درباره تكامل و پويايي فرزندش فرمود: «همانا فرزندم عباس در كودكي علم آموخت و به سان نوزاد كبوتر كه از مادرش آب و غذا مي‏گيرد، از من معارف فرا گرفت.»
در آغازين روزهايي كه الفاظ بر زبان وي جاري شد، امام (ع) به فرزندش فرمود: بگو يك.
عباس گفت: يك.
حضرت ادامه داد: بگو دو.
عباس خودداري كرد و گفت: شرم مي‏كنم با زباني كه خدا را به يگانگي خوانده‌ام، دو بگويم.
پرورش در آغوش امامت و دامان عصمت، شالوده‌‏اي پاك و مبارك براي ايام نوجواني و جواني عباس فراهم كرد تا در آينده نخل بلندقامت استقامت و سنگربان حماسه و مردانگي باشد. گاه كه علي(ع) با نگاه بصيرت‏ خود آينده عباس را نظاره مي‏كرد، با لبخندي رضايت‌‏آميز، سرشك غم از ديدگان جاري مي‏كرد و چون همسر مهربانش از علت گريه مي‏پرسيد، مي‏فرمود: دستان عباس در راه ياري حسين (ع) قطع خواهد شد.
آنگاه از مقام و عظمت فرزند دلبندش نزد خداوند چنين خبر مي‏داد: پروردگار متعال دو بال به او خواهد داد تا به سان عمويش جعفر بن ‏ابي‏طالب در بهشت پرواز كند.

ايام نوجواني و جواني
محبت پدري گاه علي (ع) را بر آن مي‏داشت تا پاره پيكرش را ببوسد، ببويد و با آداب و اخلاق اسلامي آشنا سازد. از اين رو لحظه‏اي عباس را از خود دور نمي‏ساخت. فرزند پاكدل علي (ع) در مدت 14 سال و 47 روز، كه با پدر زيست، هميشه در حرب و محراب و غربت و وطن در كنار او حضور داشت.
در ايام دشوار خلافت، لحظه‏اي از وي جدا نشد و آنگاه كه در سال ‏37 هجري قمري جنگ صفين پيش آمد، با آن كه حدود 12 سال داشت، حماسه‏اي جاويد آفريد.

كنيه‌هاي مهرافروز
ديباچه صفات اخلاقي افراد و فهرست فضايل معنوي انسان‌ها در كنيه آنان نمايان است. عباس (ع) انساني آسماني بود كه بلنداي عظمتش كنيه‏‌هاي بسياري براي او رقم زند. «ابوالفضل‏» مشهورترين كنيه اوست. اين كنيه برخي از صاحبنظران را بر آن داشت تا شعاع چشمگير شخصيت عباس را بستر اين واژه بدانند. ويژگي‌هاي دوران كودكي و شكوهمندي روح‌افزاي نوجواني او نشان از بزرگي مقام وي داشت. بسياري از فرهيختگان و شعرا بهره‏مندي از فضايل فراوان را علت اين لقب دانسته‌اند.
از سوي ديگر، پاره‏اي از محققان و انديشمندان بهره‏مندي از نعمت وجود فرزندي به نام «فضل‏» را دليل اين كنيه شمرده‏‌اند.
«ابوالقاسم‏» كنيه‌اي ديگر است. مورخان، با دقت در واژه‏هاي معرفت‌‏آفرين زيارت اربعين، اين كلمه را كنيه آن حضرت دانسته‏اند. آنجا كه جابر انصاري خطاب به اين رادمرد الهي مي‏گويد: السلام‌عليك يا اباالقاسم، السلام عليك يا عباس بن‏ علي. سلام بر تو اي پدر قاسم! سلام بر تو، اي عباس بن‏ علي!

القاب تابناك
براي حضرت عباس بن علي (ع) القاب فراواني ذكر شده است كه در اينجا، تعدادي از آنها ذكر مي‌شود.
1. قمر بني‏هاشم: بهره‌مندي بسيار عباس از جمال و جلال و سيماي سپيد و زيبا و سيرت سبز و نوراني، زمينه‌‏ساز اين لقب است.
2. باب الحوائج: كريمي از دودمان كريمان كه چون حاجتمندي سوي او رو كند، خواسته‏‌هايش را برآورده مي‏سازد.
3. طيار: بيانگر مقام و عظمت‏ حضرت عباس (ع) در فضاي عالم قدس و بهشت جاودان است.
4. شهيد:‌ شهادت كه نشان نمايان ابوالفضل (ع) است و در چهره حيات او درخشندگي بسيار دارد، زمينه‌ساز اين لقب است.
5. سقا: دلاوري عباس در صحنه‌هاي حيرت‏آور آبرساني به تشنگان، سبب اين لقب شد.
6. بنده صالح: لقبي كه حضرت صادق (ع) در زيارت عموي گرانقدرش بدان اشاره دارد: السلام عليك ايهاالعبد الصالح. سلام بر تو، اي بنده صالح خدا!
7. سپهسالار: صاحب لوا يا سپهسالار، لقب بزرگ‌ترين شخصيت نظامي است و عباس در روز عاشورا اين لقب را از آن خود ساخت.
8. پرچمدار و علمدار: يادآور دلاوري و حفظ لشكر در برابر دشمن است. علمداري عباس (ع) اين لقب را برايش به ارمغان آورد.
ابوقربه (صاحب مشك)، عميد (ياور دين خدا)، سفير (نماينده حجت ‏خدا)، صابر (شكيبا)، محتسب (به حساب خداگذارنده تلاش‌ها)، مستعجل (تلاشگري مهربان در برآوردن حاجات ديگران) و ... از ديگر لقب‌هاي حضرت ابوالفضل العباس (ع) است.

منبع: تبيان با استفاده از بطل العلقمي، مولد العباس بن‏ علي(ع)، روز كربلا (عاشورا)، خصائص العباسيه، ثمرات الاعواد، فرسان الهيجاء، بطل العلقمي، وسيلة الدارين، سر السلسله و عمدة الطالب، سپهسالار عشق.